Wojny z Turcją
Siedemnastowieczne zmagania z Turcją rozpoczęły się już w początkach wieku, choć za Wazów nigdy nie przybrały rozmiarów tak ogromnych, jak za bezpośrednich ich następców - Michała Korybuta Wiśniowieckiego czy Jana III Sobieskiego. W każdym bądź razie w 1620 roku wojska Rzeczypospolitej poniosły znaczną klęskę przegrywając z Turkami pod Cecorą - w bitwie tej zginął sam hetman Stanisław Żółkiewski. Jednak już w rok później wojska dowodzone przez Jana Karola Chodkiewicza pokonały Turków pod Chocimiem. Zawarto wówczas rozejm, zwany chocimskim, na mocy którego Rzeczpospolita miała dawać co roku Turkom upominki, w zamian za co chan turecki miał bronić zbrojnie południowych i południowo-wschodnich granic Rzeczypospolitej. Umowa ta od początku była raczej fikcyjna. Z Turkami przez resztę wieku, aż do lat siedemdziesiątych, nie było większych konfliktów. Władysław Waza planował co prawda inwazję militarną na państwo tureckie, ta nie doszła jednak do skutku. Turkom zależało na utrzymaniu dobrych stosunków z Polską - nie przeprowadzili nawet akcji militarnej, gdy Polska odstąpiła od płaceni im "upominków", co stało się w krótkim czasie po pokoju zawartym w 1621 roku w Chocimiu.
