Wojny z Rosją
Wobec osłabienia Rosji i zamieszania na tamtejszym dworze królewskim Polska postanowiła doprowadzić do obsadzenia na tronie carskim własnego kandydata. Z inicjatywy Zygmunta Wazy oraz magnaterii polskiej, wysłano na tereny ruskie zbrojną ekspedycję, która prowadziła człowieka podającego się za zaginionego carewicza Dymitra, który miał prawo do objęcia caratu. W 1605 roku owa wyprawa, zwana dymitriadą, odniosła sukces - Dymitr Samozwaniec obalił dynastię Godunowów, został jednak szybko zdetronizowany przez bojarstwo. Nastąpił wówczas okres licznych dymitriad, zakończony w 1610 roku wygraną przez Polskę bitwą pod Kłuszynem. W 1618 został zawarty polsko-rosyjski rozejm w Dywilinie, na którego mocy car zrzekał się pretensji do Inflant, a Rzeczpospolita uzyskała ziemie: smoleńską, czernichowską i siewierską. W 1634 roku zawarto pokój w Polanowie, który potwierdzał postanowienia rozejmu z Dywilina, a w którym to dodatkowo Władysław Waza zrzekał się całkowicie pretensji do caratu. W roku 1667, na mocy rozejmu w Andruszowie, ziemie zdobyte przez Polskę na mocy rozejmów z Dywilina i Polanowa zostały przyłączone na powrót do Rosji, ponadto lewobrzeżna Ukraina miała uzyskać autonomię, a prawobrzeżna - być włączona do państwa carów. W 1686 zawarto ostatni w XVII wieku pokój z Rosją, zwany pokojem Grzymułtowskiego, który potwierdzał postanowienia z Andruszowa i odbierał Rzeczypospolitej Kijów.
